Kissing Spines στο άλογο – η εμπειρία μου: από τη διάγνωση μέχρι την επιστροφή στη σέλα

Όταν η κτηνίατρος μου έδειξε τις ακτινογραφίες της πλάτης του Caspar και πρόφερε για πρώτη φορά τη φράση «Kissing Spines», δεν είχα ξεκάθαρη εικόνα για το τι θα σήμαινε αυτό για εμάς. Τις εβδομάδες που ακολούθησαν, τα βράδια στο διαδίκτυο διάβαζα πραγματικά κάθε εμπειρία για Kissing Spines σε άλογο που μπορούσα να βρω. Ήθελα να καταλάβω τι μας περιμένει και να διαβάσω για ανθρώπους που το είχαν ήδη περάσει. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο γράφω τώρα τη δική μας ιστορία – με ειλικρίνεια, με όλα όσα πήγαν καλά και όσα θα έκανα διαφορετικά σήμερα.

Αρχικά, μια σημαντική σημείωση: Το Kissing Spines είναι μια σοβαρή διάγνωση – απαιτεί ακτινογραφία και κτηνιατρική παρακολούθηση. Αυτά που αφηγούμαι εδώ είναι η προσωπική μου εμπειρία με ένα συγκεκριμένο άλογο και δεν αντικαθιστούν την εξέταση και την καθοδήγηση από την κτηνίατρό σου.

Πώς ξεκίνησε η εμπειρία μας με το Kissing Spines: τα πρώτα σημάδια στον Caspar

Ο Caspar είναι ένας 13χρονος ευνουχισμένος ίππος Αννοβέρου, με τον οποίο κάνω ιππική δεξιοτεχνία (ντρεσάζ) σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Για χρόνια ήταν απολύτως αξιόπιστος. Κατά τη διάρκεια ενός χειμώνα αυτό άρχισε να αλλάζει σιγά-σιγά. Στο σέλωμα έγινε ευαίσθητος, κατέβαζε τα αυτιά και γύριζε το κεφάλι προς το μέρος μου. Κάτω από τη σέλα, μετά το ζέσταμα, ήταν συχνά σφιγμένος και στον καλπασμό τιναζόταν (bucking) ξανά και ξανά. Δεν δούλευε πια σωστά με την πλάτη του, χτυπούσε την ουρά του και έδειχνε γενικά δυσαρεστημένος.

Για να είμαι ειλικρινής, στην αρχή παρερμήνευσα τα σημάδια. Σκέφτηκα τον κρύο καιρό, τις κακές μέρες, τη διάθεσή του. Για ένα διάστημα σκέφτηκα ακόμη και αν είχε γίνει απλώς πεισματάρης. Ο σελοποιός ήρθε, προσάρμοσε τη σέλα, και για μερικές εβδομάδες τα πράγματα ήταν λίγο καλύτερα – μετά όλα επέστρεψαν. Μόνο όταν ο Caspar άρχισε να συσπάται στην πλάτη ακόμα και κατά το βούρτσισμα, κατάλαβα ότι δεν ήταν θέμα διάθεσης, αλλά πόνος. Το ότι δεν πήρα στα σοβαρά αυτό το σημείο νωρίτερα, είναι το μόνο πράγμα που μετανιώνω πραγματικά κοιτάζοντας πίσω.

Τι πραγματικά σημαίνει το Kissing Spines στο άλογο

Η κτηνίατρός μου μού το εξήγησε με ηρεμία και προσπαθώ να το μεταφέρω όπως το κατάλαβα. Κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης βρίσκονται οι λεγόμενες ακανθώδεις απολήξεις. Στο Kissing Spines αυτές οι απολήξεις – ειδικά στην περιοχή κάτω από τη σέλα – βρίσκονται πολύ κοντά η μία στην άλλη ή ακουμπούν μεταξύ τους. Από εκεί προέρχεται και το όνομα: Οι ακανθώδεις απολήξεις «φιλιούνται». Αυτό μπορεί να προκαλέσει πίεση και πόνο, ειδικά όταν το άλογο πρέπει να καμπυλώσει την πλάτη του κάτω από το βάρος του αναβάτη.

Η διάγνωση γίνεται μέσω ακτινογραφίας. Η κτηνίατρός μου ψηλάφισε επιπλέον την πλάτη και εξέτασε με τοπική αναισθησία εάν ο πόνος προερχόταν πραγματικά από αυτή την περιοχή. Μου φάνηκε πολύ σημαντική μια φράση της: Δεν παρουσιάζει ενοχλήσεις κάθε άλογο με εύρημα στην ακτινογραφία, και η σοβαρότητα κυμαίνεται από ήπια έως έντονη. Επομένως, ένα εύρημα από μόνο του δεν λέει όλη την ιστορία – έχει σημασία το αν το άλογο πονάει και πώς κινείται στην καθημερινότητά του. Αυτό με βοήθησε να μην υποθέσω αμέσως το χειρότερο, αλλά παρόλα αυτά να πάρω την κατάσταση στα σοβαρά. Είναι τελικά ένα θέμα της πλάτης και όχι ένας ασήμαντος πόνος.

Τι αλλάξαμε – όχι μόνο στη διατροφή

Αυτή ήταν για μένα η πιο σημαντική διαπίστωση: Στο Kissing Spines δεν υπάρχει μία μοναδική λύση. Αυτό που βοήθησε εμάς ήταν ένας συνδυασμός πολλών μέτρων, τα οποία συντονίσαμε από κοινού με την κτηνίατρο και τη φυσιοθεραπεύτρια.

Το ιατρικό κομμάτι το ανέλαβε η κτηνίατρός μου, αντιμετωπίζοντας στοχευμένα την πάσχουσα περιοχή. Παράλληλα, η σέλα ελέγχθηκε άλλη μια φορά διεξοδικά, καθώς μια σωστή σέλα είναι καθοριστικής σημασίας σε αυτό το θέμα. Μια φυσιοθεραπεύτρια αλόγων κούραρε τον Caspar τακτικά και μου έδειξε ασκήσεις για τα ενδιάμεσα διαστήματα.

Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς βρισκόταν στην προπόνηση – και αυτή είναι μακροχρόνια. Ο στόχος ήταν να χτιστεί το μυϊκό σύστημα της πλάτης έτσι ώστε να δημιουργηθεί περισσότερος χώρος μεταξύ των ακανθωδών απολήξεων και να μπορεί ο Caspar να στηρίξει ξανά την πλάτη του. Δουλέψαμε πάρα πολύ με διατάσεις, δηλαδή εμπρός-κάτω, ώστε να καμπυλώνει την πλάτη του. Προσθέσαμε δουλειά στο έδαφος, δουλειά με εμπόδια (stangen) και cavaletti, δουλειά με ιμάντα (longing) στη σωστή στάση και συχνή δουλειά σε ανηφόρα. Η ιππασία σχεδόν δεν υπήρχε στο πρόγραμμα στην αρχή· πήγαινα συχνά βόλτες μαζί του και του προσέφερα όσο το δυνατόν περισσότερη ελεύθερη κίνηση στο λιβάδι. Όλο αυτό προχωρούσε μόνο αργά και με πάρα πολύ υπομονή. Υπήρχαν καλές και λιγότερο καλές μέρες, και έπρεπε να μάθω να σκέφτομαι σε εβδομάδες και μήνες αντί για μεμονωμένες προπονήσεις.

Πώς μπήκε το nuvallo move στην καθημερινότητα του Caspar

Κατά τη διάρκεια αυτής της εντατικής φάσης ενδυνάμωσης, ήθελα να υποστηρίξω επιπλέον τον Caspar εκ των έσω. Ήταν ξεκάθαρο για μένα: Αν τώρα επανεκπαιδεύει ολόκληρο το σώμα του, οι αρθρώσεις, οι τένοντες και ο συνδετικός ιστός ζορίζονται αρκετά. Στην αρχή δοκίμασα μια κλασική σκόνη για τις αρθρώσεις – και απέτυχα. Ο Caspar ξεχώριζε σταθερά τη σκόνη, στον πάτο της ταΐστρας έμενε κάθε φορά ένα υπόλειμμα και εκείνος απλά έτρωγε γύρω της. Αυτό ακριβώς είναι το βασικό πρόβλημα με τέτοιου είδους προϊόντα: Ό,τι δεν καταναλώνεται, δεν μπορεί και να βοηθήσει.

Η φυσιοθεραπεύτριά μου μού πρότεινε τότε τα nuvallo move Snacks. Αυτό που με έπεισε αρχικά ήταν το εντελώς πρακτικό κομμάτι, δηλαδή ότι ο Caspar τα τρώει πραγματικά – απευθείας από το χέρι, χωρίς ζύγισμα και χωρίς σκονισμένη σκόνη. Η ημερήσια δόση για ένα άλογο βάρους περίπου 500 κιλών είναι έξι Snacks, δηλαδή περίπου 30 γραμμάρια. Μέσα σε αυτά βρίσκονται, μεταξύ άλλων, γλυκοζαμίνη, MSM, κολλαγόνο και υαλουρονικό οξύ, δηλαδή ακριβώς τα δομικά στοιχεία που παίζουν ρόλο γύρω από τις αρθρώσεις και τους τένοντες. Η βάση αποτελείται από πλακούντα λιναρόσπορου, πίτουρο ρυζιού και λιναρόσπορο και είναι χωρίς σιτάρι και καλαμπόκι – αυτό ήταν σημαντικό για μένα, επειδή ο Caspar ήταν επίσης λίγο ευαίσθητος στο στομάχι κατά την αγχωτική εκείνη περίοδο. Επιπλέον, βρήκα πρακτικό το γεγονός ότι τα Snacks είναι σύμφωνα με τους κανόνες ADMR και δεν έχουν χρόνο αναμονής, επειδή κατά βάθος είχα τον στόχο να πάω κάποια στιγμή ξανά σε αγώνες. Από τότε τα Snacks αποτελούν σταθερό κομμάτι της καθημερινής μας ρουτίνας, και δεν χρειάστηκε ποτέ ξανά να ανησυχήσω για το αν η υποστήριξη φτάνει τελικά πραγματικά στον οργανισμό του αλόγου.

Πώς είμαστε σήμερα – και η ειλικρινής συμβουλή μου προς εσένα

Με την πάροδο των εβδομάδων και των μηνών παρατήρησα ότι ο Caspar έγινε πιο χαλαρός. Σήμερα αφήνει ξανά να τον σελώνουμε ήρεμα, και το πρωί φαίνεται λιγότερο άκαμπτος σε σχέση με την αρχή. Έχω την αίσθηση ότι συνολικά κινείται πιο ομαλά και με μεγαλύτερη χαρά. Το μεγαλύτερο μερίδιο σε αυτό, κατά τη γνώμη μου, οφείλεται ξεκάθαρα στην υπομονετική προπόνηση, τη θεραπεία από την κτηνίατρο, τη σωστή σέλα και τη φυσιοθεραπεία. Τα nuvallo move Snacks ήταν σε αυτό το διάστημα ένα δομικό στοιχείο, για το οποίο χαιρόμουν κυρίως που ο Caspar το δεχόταν χωρίς πρόβλημα.

Αυτό που θα ήθελα να σου μεταφέρω, αν βρίσκεσαι τώρα ακριβώς σε αυτό το σημείο: Πάρε στα σοβαρά τα πρώτα σημάδια και κάνε νωρίς ακτινογραφία, αντί να απορρίψεις τη συμπεριφορά ως πείσμα. Το Kissing Spines δεν εξαφανίζεται από μόνο του και παραμένει ένα θέμα στο οποίο πρέπει να παραμείνεις με συνέπεια – εμείς διατηρούμε εντατικά την προπόνηση και την κίνηση μέχρι και σήμερα. Και σε περίπτωση που το άλογό σου, όπως ο Caspar, βρίσκεται σε μια απαιτητική φάση και θέλεις να υποστηρίξεις τις αρθρώσεις και τους τένοντες, αλλά το άλογό σου έχει αρνηθεί μέχρι τώρα κάθε σκόνη, τότε τα nuvallo move Snacks ήταν για εμάς η επιλογή που δεν μένει στην ταΐστρα. Μια τέτοια υποστήριξη έχει νόημα ούτως ή άλλως μόνο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, τουλάχιστον οκτώ έως δώδεκα εβδομάδων – η υπομονή είναι ούτως ή άλλως το πιο σημαντικό πράγμα σε όλο αυτό το θέμα. Αν η αποδοχή σε έχει απογοητεύσει μέχρι τώρα όσο κι εμένα, αξίζει από την πλευρά μου να τα δοκιμάσεις.