Koudbloeden & gewicht: gewrichtsbelasting bij zware rassen
Als je een koudbloed hebt, ken je dit heel speciale gevoel: de stalvloer die lichtjes trilt omdat er 800 kilo pure paardenkracht in beweging komt. Ik hou zielsveel van mijn "kleintje" (een Rijnlands-Duitse koudbloed met een stokmaat van 1,65 m en een hart van goud). Zijn rust, zijn kalmte en die trouwe blik zijn onbetaalbaar. Maar eerlijk is eerlijk: met deze massa komt ook een grote verantwoordelijkheid, vooral als het om de gewrichten gaat.
Als massa en zwaartekracht elkaar ontmoeten
Het onderwerp gewicht is bij ons op stal altijd aan de orde. Zelfs als mijn grote vriend een ideaal gewicht heeft en zijn ribben niet te zien, maar wel te voelen zijn, sleept hij een enorme massa met zich mee. Dat is simpelweg natuurkunde. Bij elke stap, elke drafpas en elke sprong (ja, ook wij doen wel eens een klein cavaletti!) werken er enorme krachten op de pezen, banden en gewrichten.
Ik maak me er vaak zorgen over hoe lang zijn benen deze belasting goed zullen volhouden. Koudbloeden hebben sowieso de neiging om hun pijntjes stoïcijns te verdragen, totdat het echt niet meer gaat. Mijn dierenarts gaf me al vroeg het advies: "Wacht niet tot hij kreupel loopt. Ondersteun het bewegingsapparaat preventief." Want artrose of gewrichtsslijtage zijn bij deze zware rassen helaas geen uitzondering, maar bijna onvermijdelijk als je niet oppast.
De strijd met het poeder
Dus deed ik wat we allemaal doen: ik kocht gewrichtspoeder. Bussen vol. Duur spul met goede ingrediënten. Maar ik had buiten mijn fijnproever gerekend. Je zou denken dat een koudbloed alles eet wat los en vast zit. Mooi niet!
Het drama begon 's ochtends bij het voeren. Ik had het poeder door de muesli gemengd – hij at er keurig omheen. De voerbak was leeg, op een klein, stoffig bergje op de bodem na: het dure gewrichtspoeder. Poging twee: slobber. Ik roerde het poeder erdoor. Hij snuffelde één keer, krulde zijn bovenlip en gooide de emmer nog net niet om. Zelfs de oude truc om het poeder in een uitgeholde appel te verstoppen, werkte precies twee keer. De derde keer kauwde hij op de appel en spuugde het poeder gewoon weer uit. Om wanhopig van te worden. Wat heb je aan het beste middel als het niet in je paard belandt?
De ontdekking: nuvallo move
In een forum voor koudbloedliefhebbers kwam ik toen nuvallo move Snacks tegen. Ik was sceptisch. Nog een supplement? Maar twee dingen maakten me nieuwsgierig: ten eerste zijn het geen poeders of korrels, maar functionele snacks voor de gewrichten die je uit de hand kunt voeren. Ten tweede zijn ze vrij van tarwe en maïs, op basis van lijnzaadkoek en rijstzemelen. Omdat veel zware rassen ook gevoelig zijn voor stofwisselingsproblemen (denk aan PSSM), let ik er heel goed op om tarwe, maïs en suiker te vermijden.
De ingrediënten waren precies wat ik zocht: glucosamine, collageen, MSM en hyaluronzuur. Allemaal hoog gedoseerd, maar dan in de vorm van een snack. Ik bestelde een verpakking in de hoop dat ik er deze keer niet mee zou blijven zitten.
Het snack-voordeel: eindelijk stressvrij voeren
Toen de zak aankwam, nam ik de proef op de som. Ik liep naar de wei, riep mijn grote vriend en hield een nuvallo move Snack voor hem. Hij snuffelde, pakte hem aan – en kauwde met smaak. Geen gesorteer, geen stof, geen geknoei in de voerbak. Ik kon wel huilen van opluchting.
Omdat mijn paard aanzienlijk meer weegt dan een warmbloed van 500 kg, heb ik de dosering aangepast. De aanbeveling is 6 snacks per dag voor een gemiddeld paard. Omdat we eerder in de gewichtsklasse van 750-800 kg vallen, geef ik hem dagelijks 8 snacks. Dat is het geniale aan deze vorm: ik hoef niets af te wegen. Ik grijp gewoon in de zak, tel ze af en geef ze als beloning na het poetsen of na het werk. Hij denkt dat hij iets lekkers krijgt, en ik weet dat hij zijn voedingsstoffen voor de gewrichten binnenkrijgt.
Ons resultaat na drie maanden
Ik voer de nuvallo move Snacks nu zo'n 12 weken consequent. Natuurlijk mag ik hier geen genezende beloftes doen en beweren dat al zijn kwaaltjes zijn weggetoverd. Maar ik kan je wel vertellen wat ik zie.
Mijn indruk is dat hij zich 's ochtends sneller losloopt als hij uit de stal komt. Vroeger leek hij de eerste meters vaak wat houterig en stijf, vooral als het nat en koud was. Nu heb ik het gevoel dat hij vanaf het begin losser en soepeler beweegt. Ook bij het voeten geven – wat bij een zwaar koudbloedbeen echt werk is voor ons allebei – is hij coöperatiever, alsof het buigen van de gewrichten hem minder moeite kost.
Hij beweegt over het algemeen met meer plezier. Als we over de velden galopperen, lijkt hij minder te "stampen" en op de een of andere manier elastischer. Of dat nu aan het collageen of de MSM ligt, kan ik niet wetenschappelijk bewijzen, maar mijn gevoel zegt me dat de ondersteuning aankomt.
Trouwens: omdat we in de zomer graag meedoen aan koudbloedwedstrijden of kleine toernooien, is het voor mij belangrijk dat de snacks ADMR-conform zijn. Ik hoef me dus geen zorgen te maken over doping.
Conclusie
Voor eigenaren van zware rassen zijn gewichtsbeheersing en gewrichtsbescherming cruciaal. Als je net als ik een paard hebt dat poedertjes en sapjes weigert, dan zijn de nuvallo move Snacks een echte gamechanger.
Het is zo ontspannend om te weten dat de belangrijke voedingsstoffen ook echt in de maag belanden en niet op de stalvloer liggen te verstoffen. Mijn paard is er dol op, hij verdraagt ze super (geen opgeblazen buik, een glanzende vacht dankzij het lijnzaad), en hij loopt tevreden. Meer kan ik me als paardeneigenaar niet wensen. Een absolute aanrader voor alle "Heavy Weights" daarbuiten!