Springpaarden managen: gewrichtsbescherming bij de landing
Als we eerlijk zijn, is er voor ons springruiters toch bijna geen mooier gevoel dan het perfecte ritme in het parcours te vinden. Het aanrijden, het inschatten, de afzet – en dan dat moment van gewichtloosheid boven de sprong. Maar precies op het moment dat de hoeven het zand weer raken, houd ik soms even mijn hart vast. Niet uit angst, maar uit respect voor de natuurkunde.
We weten allemaal welke enorme krachten er bij de landing na een hoge oxer of steilsprong op de paardenbenen inwerken. Een veelvoud van het eigen lichaamsgewicht rust een fractie van een seconde op de pezen, banden en gewrichten. Mijn ruin 'Calle' is een absolute vechter in het parcours en geeft altijd 100 procent. Maar precies daarom zie ik het als mijn belangrijkste taak om zijn management zo te optimaliseren dat hij dit werk zo lang en zo gezond mogelijk kan doen. Gewrichtsbescherming is voor mij dan ook geen vraag van het 'of', maar van het 'hoe'.
De dagelijkse strijd bij de voerbak
Ik heb mezelf heel lang echt gek gemaakt. Ik wist dat Calle ondersteuning nodig had, vooral in het wedstrijdseizoen. Ik heb handenvol geld geïnvesteerd in diverse gewrichtspoeders en vloeibare supplementen. De bussen zagen er superprofessioneel uit in de zadelkast, maar de realiteit in de voerbak was een ontnuchtering.
Calle is, als het om voersupplementen gaat, extreem kieskeurig. Poeder? Mooi niet. Hoe goed ik het ook door het krachtvoer mengde, hij pikte de brokjes en de muesli er zorgvuldig uit. Aan het eind lag het dure poedertje als een stoffig restje op de bodem van de bak. Ik begon bananen te prakken om het spul daarin te verstoppen – met matig succes, want op een gegeven moment had hij de truc (of liever gezegd, het mosselconcentraat) al op drie meter afstand door. Ook het erdoor roeren in de slobber werkte maar deels; vaak liet hij de rest gewoon staan.
Het was om wanhopig van te worden: wat heb je aan het beste product met de geweldigste ingrediënten als het niet in het paard terechtkomt?
De ontdekking: nuvallo move Snacks
Een paar maanden geleden raakte ik in gesprek met een stalgenoot van wie de merrie ook in de springsport loopt. Ik vertelde haar over mijn 'poederdilemma' en ze drukte me grijnzend een zak in de hand: nuvallo move Snacks.
Ik was eerst sceptisch. "Weer een beloningsbrokje?", dacht ik. Maar ze corrigeerde me meteen: het zijn geen normale beloningsblokjes, maar functionele snacks voor de gewrichten. De clou is de vorm. nuvallo is erin geslaagd om hooggedoseerde voedingsstoffen voor de gewrichten in een smakelijke snackvorm te persen.
Waarom het concept voor ons werkt
Het beste meteen maar verteld: Calle is er dol op. Ik hoef niets meer te verstoppen, niets meer te mengen en geen bananen meer op te offeren. Ik geef hem gewoon zijn dagrantsoen van 6 snacks (dat is ongeveer 30 g voor zijn gewicht van een kleine 600 kg) direct uit de hand. Meestal doe ik dat heel ontspannen na het rijden tijdens het afzadelen. Voor hem is het een beloning voor het harde werken, voor mij is het de zekerheid dat de actieve stoffen ook echt in zijn systeem terechtkomen.
Wat zit erin? Per dagrantsoen krijgt hij precies datgene wat ik hem altijd al wilde voeren:
- 1.500 mg glucosamine en 2.550 mg collageen voor kraakbeen en stabiliteit.
- 2.250 mg MSM, wat juist voor de regeneratie van pezen na belasting belangrijk is.
- 150 mg hyaluronzuur voor de gewrichtssmeer.
Daar komt nog bij dat de basis van de snacks uit lijnzaadkoek, rijstzemelen en lijnzaad bestaat – dus volledig zonder tarwe en maïs en zonder toegevoegde suikers. Dat stelt me extra gerust, aangezien Calle een vrij gevoelige maag heeft.
Het resultaat: soepel in het parcours en veilig op wedstrijd
Ik voer de nuvallo move Snacks nu zo'n 10 weken consequent. Natuurlijk mag je geen wonderen van de ene op de andere dag verwachten – voedingsstoffen voor de gewrichten hebben tijd nodig om zich in het lichaam op te bouwen. nuvallo zelf geeft aan dat je ze minimaal 8 tot 12 weken moet voeren.
Maar ik moet zeggen: mijn observaties stemmen me erg positief. Al na ongeveer 6 weken had ik het subjectieve gevoel dat Calle tijdens het losrijden sneller ontspant. Vroeger hadden we vaak een erg lange fase in stap en draf nodig voordat hij in zijn rug echt losliet en de bewegingen soepel werden. Nu oogt hij 's ochtends minder stijf, en ook na een intensieve springtraining de dag ervoor komt hij gemotiveerder de box uit.
Het is moeilijk in woorden uit te drukken, maar hij lijkt simpelweg meer 'plezier in bewegen' te hebben. Hij veert beter. Voor mij als ruiter is dat een enorme winst in rijkwaliteit.
Een absoluut cruciaal punt voor ons als wedstrijdruiters: de nuvallo move Snacks zijn ADMR-conform. Dat betekent dat ik ze ook tijdens het wedstrijdseizoen zonder aarzelen kan blijven voeren, zonder me zorgen te hoeven maken over een positieve dopingtest of wachttijden. Zeker bij producten die MSM bevatten, is dat vaak een grijs gebied, maar hier zit ik aan de veilige kant.
Conclusie
Als je net als ik een paard hebt dat moet presteren, maar zijn neus ophaalt voor poedersupplementen, kan ik je nuvallo move alleen maar van harte aanbevelen. Het neemt bij mij de dagelijkse stress rondom het voeren weg en geeft me het goede gevoel dat ik Calle zo goed mogelijk voorbereid op de belastingen in het parcours. De landing blijft in natuurkundig opzicht een flinke klap – maar ik weet nu dat zijn lichaam de ondersteuning krijgt die het nodig heeft om dat op te vangen.