Mein Pferd stolpert ständig: Wie wir Trittsicherheit gewannen

Mijn paard struikelt voortdurend: Hoe we de tredzekerheid terugkregen

Er is dat ene geluid waarbij de moed me in het zadel direct in de schoenen zinkt. Dat krassende schrapen, gevolgd door een hevige struikeling waarbij de knieën van het paard knikken en je een milliseconde het gevoel hebt dat je samen met je paard plat op je neus belandt.

De afgelopen maanden gebeurde dat bij ons steeds vaker. In het begin dacht ik nog: 'Oké, hij is vandaag gewoon wat lui en tilt zijn hoeven niet goed op.' Maar toen mijn ruin ook op een vlakke bodem in de bak en tijdens onze ontspannen buitenritten steeds vaker begon te struikelen, maakte ik me echt zorgen. Het voelde alsof het hem aan coördinatie ontbrak of alsof de gewrichten gewoon niet 'soepel' genoeg waren om kleine oneffenheden op te vangen. Ik wilde hem ondersteunen, voordat het struikelen een serieus probleem zou worden.

De dagelijkse strijd bij de voerbak

Ik wist uit diverse vakartikelen en gesprekken met mijn trainster dat bepaalde voedingsstoffen het bewegingsapparaat kunnen ondersteunen. Dus ging ik op pad en kocht de klassieke aanpak: gewrichtspoeder. Grote potten, veelbelovende etiketten, stoffige inhoud.

De realiteit op stal zag er echter anders uit. Mijn paard is, wat voer betreft, een echte fijnproever – of anders gezegd: extreem kieskeurig. Het poeder gewoon over de haver strooien, werkte precies één dag. Hij blies één keer hard in de bak (waardoor ik in een stofwolk stond) en at daarna keurig om het poeder heen.

Dus begon ik trucjes te bedenken. Ik maakte speciaal slobber klaar, alleen maar om het poedertje daarin te verstoppen. Het resultaat? Hij raakte de slobber niet aan. Ik probeerde het poeder in uitgeholde appels te verbergen – hij spuugde het uit. Aan het eind van de dag plakte het dure supplement meestal als een vochtige brij op de bodem van de bak en belandde het in de prullenbak. Het was frustrerend. Ik wist wat hem goed zou doen, maar ik kreeg het er gewoon niet in. En wat niet gegeten wordt, kan ook niet werken.

De ontdekking: nuvallo move Snacks

Tijdens mijn zoektocht naar een alternatief dat mijn zenuwen en portemonnee minder zou belasten (omdat het daadwerkelijk in het paard belandt), stuitte ik op de nuvallo move Snacks.

De naam maakte me nieuwsgierig. Geen brokken, geen poeder, geen vloeistof, maar functionele snacks. Het concept klonk bijna te mooi om waar te zijn: de volledige dosis belangrijke voedingsstoffen, maar verpakt in een vorm die het paard vrijwillig opeet.

Een blik op de ingrediënten overtuigde me om het te proberen. In de snacks zitten glucosamine, collageen, MSM en hyaluronzuur – precies de combinatie waar ik naar op zoek was om zijn banden, pezen en kraakbeen te ondersteunen. En het beste: de basis bestaat uit lijnzaadkoek, rijstzemelen en lijnzaad. Omdat mijn ruin een wat gevoelige maag heeft, was ik blij om te lezen dat er volledig wordt afgezien van tarwe, maïs en toegevoegde suikers.

Waarom ik nooit meer poeder voer

Toen de verpakking aankwam, deed ik de ultieme test. Ik nam een van de nuvallo move Snacks en bood deze hem op de stalgang direct uit de hand aan. Geen geknoei met slobber, geen verstoppertje. Hij snuffelde even – en at hem smakelijk op. Ik was opgelucht!

Het voeren is sindsdien kinderspel. Omdat hij ca. 550 kg weegt, krijgt hij dagelijks 6 snacks. In de eerste drie weken heb ik de dosis verdubbeld om zijn reserves aan te vullen (dat wordt bij acute problemen of bij de start aanbevolen), en zelfs deze hoeveelheid heeft hij zonder aarzelen opgegeten. Ik geef ze hem meestal na het poetsen als beloning of gooi ze gewoon in de bak voordat ik het krachtvoer geef.

Er is geen afwegen meer, geen stoffige handen en bovenal: ik weet heel zeker dat hij de volledige dosis werkzame stoffen heeft binnengekregen.

Het resultaat: Eindelijk weer tredzeker

Natuurlijk gebeurt zo'n verandering niet van de ene op de andere dag. Je moet realistisch blijven en het lichaam de tijd geven. Ik heb de nuvallo move Snacks nu ongeveer 10 weken consequent gevoerd.

De eerste positieve veranderingen vielen me na ongeveer 5 tot 6 weken op. Het was een geleidelijk proces, maar plotseling merkte ik tijdens het rijden dat dat onzekere gevoel weg was. Sinds ik nuvallo voer, heb ik het gevoel dat hij zijn passen weer met veel meer vertrouwen neerzet.

Hij oogt in het algemeen losser in de beweging, vooral in de opwarmfase. Vroeger duurde het een eeuwigheid voordat hij 'op gang' kwam, tegenwoordig draaft hij veel sneller tactzuiver en tevreden af. Maar het belangrijkste voor mij: het voortdurende struikelen is bijna helemaal verdwenen. Zelfs als we tijdens een buitenrit over boomwortels rijden, tilt hij zijn benen opmerkzamer op en komt hij gecoördineerder over.

Voor mij als ambitieuze vrijetijdsruiter is het bovendien belangrijk dat de snacks ADMR-conform zijn. Mochten we dus toch weer eens een kleine wedstrijd starten, dan hoef ik me geen zorgen te maken over karenstijden.

Mijn conclusie

Als jouw paard ook bij het 'struikel-team' hoort of als je gewoon preventief iets voor de gewrichten wilt doen, zonder elke dag in de voerkamer voor chemicus te spelen: probeer de nuvallo move Snacks eens uit.

Voor ons hebben ze het plezier in het rijden teruggebracht. Ik zit weer ontspannen in het zadel, zonder bij elke pas bang te zijn voor de volgende struikeling. En mijn paard? Die verheugt zich elke dag op zijn zes snacks. Win-win!

nuvallo move

De gewrichtssnack waar paarden dol op zijn.