Menpaarden: gewrichtsbescherming bij werken op een harde bodem

Er is voor mij bijna niets mooiers dan op een zonnige zondagochtend in te spannen en een lange rit door de velden te maken. De gelijkmatige draf, het snuiven van de paarden en de wind in je gezicht – dat is pure vrijheid. Maar als fanatieke menner heb ik in mijn achterhoofd altijd toch een kleine zorg die me op bijna elke rit begeleidt: de bodem.

Iedereen die ment, kent het probleem. We kunnen de ondergrond niet altijd uitkiezen. Vaak lopen de mooiste routes over geasfalteerde landbouwwegen of paden met grind. En telkens als de ijzers op het harde asfalt klappen, krimpt er van binnen iets in me in elkaar. Je hoort letterlijk hoe de belasting in de benen trekt. Natuurlijk beslaan we onze menpaarden daarop en letten we op goed beslag, maar de wetten van de fysica laten zich niet voor de gek houden. De constante schokken op een harde bodem zijn een enorme uitdaging voor pezen, banden en vooral de gewrichten.

De frustratie met poeder

Omdat de gezondheid van mijn span op de lange termijn me aan het hart gaat, was het voor mij altijd al duidelijk: ik moet de gewrichten van binnenuit ondersteunen. Ik wilde proactief handelen, voordat de eerste kreupelheid optreedt of de bewegingen stijver worden. Dus deed ik wat we allemaal doen – ik kocht potten. Grote potten met gewrichtspoeder.

En hier begon het drama. Mijn ruin, die voor de koets echt superbetrouwbaar is, verandert in een ware diva zodra er iets 'raars' in zijn voerbak ligt. Ik heb alles geprobeerd. Eerst strooide ik het poeder gewoon over de haver. Het resultaat? De haver was op, het fijne poeder plakte als een stoffig restje op de bodem van de bak. Daarna probeerde ik het door de slobber te roeren. Dat ging weliswaar beter, maar ik kan en wil niet elke dag slobber maken, alleen maar om te zorgen dat het supplement in het paard belandt.

Het dieptepunt was mijn poging om het poeder in uitgeholde appels te verstoppen. Hij nam er een stevige hap van, ontdekte het 'besmette' deel en spuugde de rest zo voor mijn voeten. Het was om wanhopig van te worden. Ik wist dat ik dure werkzame stoffen in de kast had staan die eigenlijk zouden moeten helpen, maar als ze niet worden opgegeten, is de allerbeste receptuur nutteloos.

De ontdekking: snacks in plaats van poederchaos

Via een stalgenoot werd ik toen geattendeerd op nuvallo move Snacks. Na het mennen drukte ze er gewoon twee in mijn hand en zei: "Probeer maar eens of hij deze aanpakt."

Ik was sceptisch. Supplementen voor de gewrichten smaken vaak bitter of chemisch. Maar deze zagen er anders uit – eerder als een geperst blokje of een grote snack. En inderdaad: mijn ruin pakte ze aan, kauwde er smakelijk op en zocht direct naar meer. Niet uitsorteren, niet blazen, geen sceptische blik.

Wat me vervolgens overtuigde, was een blik op de ingrediënten. De nuvallo move Snacks zijn niet zomaar dure snacks, maar hooggedoseerde functionele voeding. In de dagelijkse dosering van 6 snacks zitten precies de bouwstenen die ik zocht:

• Glucosamine (1.500 mg) en collageen (2.550 mg) voor het kraakbeen en de structuur.
• MSM (2.250 mg) voor de regeneratie van de pezen, wat juist bij het trekken enorm belangrijk is.
• Hyaluronzuur (150 mg) als ondersteuning voor de gewrichtsvloeistof.

Waarom het 'snack-formaat' voor mij een gamechanger is

Sinds ik op nuvallo ben overgestapt, is het voeren het meest ontspannen moment van de dag. Na het uitspannen en verzorgen geef ik de nuvallo move Snacks direct uit de hand. Het is onze kleine beloning na het werken.

Een ander pluspunt dat ik als paardeneigenaar belangrijk vind: de basis van de snacks is vrij van tarwe en maïs. Ze bestaan uit lijnkoek, rijstzemelen en lijnzaad. Omdat mijn ruin een wat gevoelige maag heeft, ben ik blij dat er bewust is afgezien van tarwe, maïs en onnodige suikers. Het voelt gewoon gezond aan, en de acceptatie is door deze ingrediënten ongelooflijk hoog.

Voor mijn paard (ca. 600 kg warmbloed) voer ik meestal 7 snacks, dus net iets boven de standaardaanbeveling voor paarden van 500 kg, omdat hij in de mensport toch behoorlijk hard moet werken. Het mooie is: niet afwegen, geen schepjes tellen, geen stof. Gewoon in je zak graaien en voeren.

Het resultaat na drie maanden

Ik voer de nuvallo move Snacks nu sinds ongeveer 12 weken consequent. Natuurlijk mag je geen wonderen van de ene op de andere dag verwachten, de gewrichtsstofwisseling heeft tijd nodig. Maar ik heb in de afgelopen weken een duidelijke verandering waargenomen.

Vroeger had ik vaak het gevoel dat hij de ochtend na een lange asfaltrit wat 'stram' uit de stal kwam. Hij had een langere opwarmfase nodig voordat hij echt los was. Sinds we nuvallo voeren, oogt hij 's ochtends een stuk soepeler. Als we inspannen, vertrekt hij vanaf het begin met meer schwung en plezier. Ook op hardere paden heb ik de subjectieve indruk dat hij beter veert en beter in zijn vel zit.

Voor mij als wedstrijdruiter en menner is bovendien doorslaggevend: de snacks zijn ADMR-conform. Ik hoef me dus geen zorgen te maken als we eens op een menwedstrijd starten – er is geen wachttijd.

Conclusie

Het werken op een harde bodem is bij menpaarden nooit helemaal te vermijden. Maar we kunnen onze partners wel helpen om deze belasting beter op te vangen. De nuvallo move Snacks hebben mijn probleem opgelost – niet alleen wat betreft de ondersteuning van de gewrichten, maar vooral de acceptatie. Het stelt me enorm gerust te weten dat de belangrijke voedingsstoffen echt in het paard terechtkomen en niet in het stof van de voerbak eindigen. Wie zijn paard liefheeft en lang gezond wil houden, moet deze snacks absoluut eens proberen. Mijn ruin zou ze in ieder geval voor geen goud meer willen missen.