Het gepensioneerde paard in de inloopstal: soepel de winter door
De winter is voor ons als paardeneigenaren vaak een haat-liefdeverhouding. Enerzijds is er niets mooiers dan een besneeuwde wei en paarden met "poedersuiker" op hun vacht. Anderzijds – en we moeten eerlijk zijn – is het de zwaarste tijd van het jaar. Vooral als je, net als ik, een ouder paard in de inloopstal hebt staan.
Mijn ruin is inmiddels de 20 gepasseerd. Hij geniet van zijn pensioen in een geweldige kudde, heeft 24 uur per dag hooi en frisse lucht. Eigenlijk een paradijs. Maar zodra de temperaturen kelderen en de grond nat en koud wordt, zie ik zijn leeftijd aan hem af. 's Ochtends oogt hij vaak stijf, de eerste stappen uit de schuilstal lijken wat houterig en het duurt gewoon langer voordat hij "op gang" komt. Mijn hart bloedt als ik zie dat hij met nat en koud weer liever blijft staan dan met de rest naar de hooiruif te lopen. Je merkt gewoon: de gewrichten vinden de winter stom.
De dagelijkse strijd met poedertjes
Natuurlijk wilde ik hem ondersteunen. Ik heb me een weg gebaand door talloze potten en emmers: glucosamine, duivelsklauw, mosselextract – je kent dat schap in de ruitersportzaak wel. Maar hier begon eigenlijk mijn probleem.
In de inloopstal is het bijvoeren van poedertjes de ultieme eindbaas. Ik kan hem moeilijk drie keer per dag apart zetten om hem rustig zijn voer te geven. Dus stond ik daar vaak, in weer en wind, en probeerde ik hem een of ander wit poeder aan te smeren. Ik heb het in geweekte slobber verstopt – dat eet hij wel, maar elke dag slobber klaarmaken kost tijd, en in de winter bevriest het restje in de voerbak sneller dan je kunt knipperen. Ik heb geprobeerd het poeder in uitgeholde appels te verstoppen. Het resultaat: hij neemt een hap, schudt zijn hoofd, en het dure gewrichtspoeder belandt in de modder. Het ergste was de poging om het gewoon over een handje haver te strooien. Hij pikte de korrels er keurig uit, en het poeder bleef als een stoffig restje aan de bodem van de voerbak kleven. Als hij het niet opeet, heeft de beste werkzame stof geen enkel nut. Dat was frustrerend en weggegooid geld.
De ontdekking: nuvallo move Snacks
Op zoek naar een oplossing die echt werkt (en in mijn geval betekent dat: die in het paard belandt en niet in het zand), stuitte ik op nuvallo move Snacks.
Wat me direct aansprak: het is geen poeder en geen vloeistof. Het zijn functionele snacks voor de gewrichten. Geen traktaties of snoepjes, ook al zien ze er zo uit, maar hooggedoseerde supplementen in snackvorm. Dat klonk bijna te mooi om waar te zijn, zeker voor mijn situatie in de inloopstal.
Waarom de nuvallo move Snacks voor ons het verschil maken
Ik heb dus een pot besteld. De basis van de snacks bestaat uit lijnzaadkoek, rijstzemelen en lijnzaad – helemaal zonder tarwe en maïs. Dat was voor mij belangrijk, omdat mijn oudje ook een wat gevoelige maag heeft en ik hem niet wil volstoppen met tarwe of maïs.
Het gebruik is bijna lachwekkend eenvoudig, vergeleken met mijn eerdere poederdrama. Mijn paard weegt ca. 550 kg. Het doseringsadvies is ongeveer 6 snacks per dag (ca. 30 g). Omdat hij het in de winter zichtbaar zwaarder heeft, heb ik de eerste drie weken de dubbele hoeveelheid gevoerd, dus ongeveer 12 snacks, om zijn reserves aan te vullen.
Het scenario ziet er nu zo uit: ik kom in de stal, begroet hem en voer hem zijn nuvallo move Snacks direct uit de hand. Hij inhaleert ze. Hij is dol op de smaak. Geen emmer, geen weken, geen uitzoekwerk. En vooral: geen voernijd in de kudde, want het gaat zo snel dat de anderen niet eens doorhebben dat er iets was.
Daarbij zit er in deze kleine dingen precies datgene wat ik voorheen moeizaam als poeder wilde voeren:
- Glucosamine & collageen: de klassiekers voor het kraakbeen.
- MSM: organische zwavel, waar ik veel vertrouwen in heb.
- Hyaluronzuur: als het ware de "olie" voor de gewrichten.
Mijn conclusie na het eerste derde deel van de winter
Ik voer de nuvallo move Snacks nu ruim acht weken consequent elke dag. Ze zeggen wel dat je supplementen minstens 8 tot 12 weken de tijd moet geven, maar ik had al na ongeveer zes weken het gevoel een verandering op te merken.
Het is natuurlijk geen wondermiddel dat van een 23-jarige weer een jaarling maakt. Maar mijn subjectieve indruk is onmiskenbaar positief. Als ik hem 's ochtends observeer, oogt hij soepeler. Hij staat minder "vastgeparkeerd" en beweegt weer met meer plezier over de paddock, ook als het nat en koud is. Vorige week zag ik hem zelfs een klein drafje maken toen er voer was – dat heeft hij de hele novembermaand niet gedaan.
Voor mij is de grootste opluchting dat ik weet: de werkzame stoffen belanden in het paard. Elke dag, precies gedoseerd, zonder stress. Omdat de snacks ADMR-conform zijn, zou dat ook voor wedstrijdruiters interessant zijn, maar voor ons als clubje gepensioneerden telt vooral één ding: levenskwaliteit en bewegingsplezier op oudere leeftijd.
Wie dus ook zo'n kandidaat heeft die bij poeder zijn neus ophaalt of in een inloopstal staat, kan ik de nuvallo move Snacks alleen maar warm aanbevelen. Het maakt het leven makkelijker – voor mij en voor mijn oudje.